काठमाडौं
माओवाद विचारधारा नै तामेलीमा राखेर शक्ति आर्जन गर्ने उद्देश्यले प्रचण्डले अनेक राजनीतिक दल र समूहलाई जोडेर नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी बनाएका छन् । तर, उनी आफैं चाहिँ चुनावी परिणामको सुरक्षाका लागि यसअघि निर्वाचन लडेका क्षेत्रहरू छोडेर माओवादी आन्दोलनको आधार इलाका रूकुम पूर्व छिर्दैछन् ।
२०६४ सालको संविधानसभा निर्वाचनमा तत्कालीन नेकपा माओवादी एक्लैले करिब-करिब बहुमत सिट जितेर पहिलो पार्टी बन्यो । संसदीय राजनीतिको पहिलो प्रहरमै पहिलो पार्टी भएपछि प्रचण्ड प्रधानमन्त्री बने, एमालेले समर्थन गर्यो ।
तर, त्यत्रो तामझामसहित बनेको प्रचण्ड सरकार ९ महिना पनि टिकेन । आगामी चुनावमा एक्लै बहुमत ल्याउने भन्दै प्रचण्डले सरकार छोडे माओवादी देशदौडाहमा लाग्यो । ०६५ देखि ०७० सालको संविधानसभा निर्वाचन हुनुअघिसम्म माओवादीमा पार्टी प्रवेशको लहर नै चल्यो ।
उक्त पार्टीले मेची-महाकाली अभियान चलायो । प्रचण्ड जहाँ पुगेपनि आमसभाहरू ‘विशाल’ भए । मधेससँग त प्रचण्डको ‘लभ’ नै पर्यो । तर ७० सालको संविधानसभा निर्वाचनमा माओवादीले मधेसमा एक सिट पनि जितेन ।
तर आमसभाहरू र पार्टी प्रवेशको लहर भने अहिले नेपाली कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा) मा जस्तै थियो ।
७० सालको निर्वाचन अघि पार्टी कार्यालय पेरिसडाँडामा पार्टी प्रवेश गर्ने सबैका निधार टिका लगाउन नभ्याएर अध्यक्ष प्रचण्डले टाढैबाट अबिर छर्किएर स्वागत गर्नुपरेको थियो । तर निर्वाचनको परिणाम आमसभाहरू झैं सुखद हुन सकेन ।
करिब १२ वर्षपछि पेरिसडाँडामा त्यही झल्को आउनेगरि गत मंगलबार केन्द्रीय समितिका सदस्यहरूलाई शपथ गराइयो । २४९९ केन्द्रीय समिति सदस्यहरूमध्ये काठमाडौंमा उपलब्धहरूले घञ्चमञ्च गर्दै पेरिसडाँडामै शपथ लिए । बाँकी जो जहाँ छन् त्यही भर्चुअल शपथ गरे ।
